ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ..

ಕಳೆದ ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ಮನಸಿಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳು ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಸಿಗ್ತಾ ಇದೆ. ಸಮಯ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂದರೂ ಸರಿಯೇ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದು, ಅತಿಹೆಚ್ಚು ತಿರುಗಾಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದು. ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ, ಸದಭಿರುಚಿಯ ನಾಟಕಗಳು ಬಂದ್ರೆ ನೋಡ್ತೀನಿ, ನೃತ್ಯ ಕಲಿಬೆಕು ಅಂತ ಬಹುದಿನಗಳ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀನಿ. ಈಗ ಹೊಸ ಶೋಕಿ ಅಂತ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತಗೊಂಡು, ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಕಲಿಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮೂಲ ಕಾರಣ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲು ಬ್ಯುಸಿ ಇರ್ಬೇಕು, ಸಮಯ ಹಾಳು ಮಾಡದೇ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿರೋದು. ಹಾಗಂತ ಏನೇನೋ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಕೆ ಮನಸಿಲ್ಲ. ಮನಸಿಗೆ ಹಿಡಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಸೇರ್ಪಡೆ ನನ್ನ ಅಡುಗೆ ಕ್ರಾಂತಿ. ಪಾಕ ಕ್ರಾಂತಿ, ನಾನು ಮಾಡುವ ಈ ಅವತಾರಕ್ಕೆ ಕ್ರಾಂತಿ ಅಂದ್ರೆ ತಪ್ಪೇ ಇಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳಾಯಿತು ಹೊರಗಡೆ ತಿಂದು. ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನ ಆಗಿದ್ದೀನಿ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಡಬ್ಬಿ ಹಾಕೊಂಡು, ಸಂಜೆ ಚಹಾ ಮಾಡಿ ಕುಡಿದು, ಡಾನ್ಸ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ, ಊಟ ಮಾಡಿ ಹಾಸಿಗೆ ಸೇರೋಕೆ ರಾತ್ರಿ 10 ಗಂಟೆ ಆಗುತ್ತೆ.
ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನೀಡೋದು ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ.

"ಇರುವ ಕೆಲಸವ ಮಾಡು ಕಿರಿದೆನದೆ ಮನವಿಟ್ಟು ।
ದೊರೆತುದು ಹಸಾದವೆಂದುಣ್ಣು ಗೊಣಗಿಡದೆ ।।
ಧರಿಸು ಲೋಕದ ಭಾರವ ಪರಮಾರ್ಥವನು ಬಿಡದೆ ।
ಹೊರಡು ಕರೆ ಬರಲ್ ಅಳದೆ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ"

ನಾನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಯಾವತ್ತೂ ಸಣ್ಣದು ಅನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ ಇದೆ, ಆದ್ರೆ ಕೊರಗಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನ ಆಸೆಗೆ ಮಿತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗಿಂತ ಮೇಲೆ ಇರುವವರನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊರಗುವದಕಿಂತ, ಇರುವ ಕೆಲಸ ಗೊಣಗಿಡದೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಇನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಾಲು, ಕರೆ ಬಂದಾಗ ಅಳದೆ ಹೊರಡಬೇಕು ಅಂದರೆ ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಕೊರಗದೆ, ಸುಂದರ ಜೀವನ ಸವೆಸಿ ಹೊರಡಬೇಕು ಅಳದೆ ಅಂತ ನೇ ನಾನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಹಲವು ಸಲ ಪ್ರವಾಸ ಹೋರಾಡಲು ನನಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಿಗಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಪ್ರವಾಸಗಳು ಒಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ಮಜವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಒಂಟಿ ಜೀವನ ನನಗಂತೂ ಬೇಸರ ಮೂಡಿಸಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ರೂಮ್ ಶೇರ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದವನಿಗೆ ಈ ಒಂಟಿ ಜೀವನ ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಯಾವತ್ತೂ  ಅನ್ಸಿಲ್ಲ.  ಇದೊಂಥರಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಹೊಸ ಅನುಭವ ಸಹ. ಅದಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಕಗ್ಗವೆ

"ಒರ್ವನೇ ನಿಲುವೆ ನೀನುತ್ಕಟಕ್ಷಣಗಳಲಿ ।
ಧರ್ಮಸಂಕಟಗಳಲಿ, ಜೀವಸಮರದಲಿ ।।
ನಿರ್ವಾಣದೀಕ್ಷೆಯಲಿ, ನಿರ್ಯಾಣಘಟ್ಟದಲಿ ।
ನಿರ್ಮಿತ್ರನಿರಲು ಕಲಿ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ।।"

ಕಷ್ಟ, ಸುಖ, ಧರ್ಮಸಂಕಟ, ನಿರ್ವಾಣ, ನಿರ್ಯಾಣ ಏನೇ ಇರಲಿ ನಾವು ನಿಲ್ಲೋದು ಒಬ್ಬರೇ. ಹಾಗಾಗಿ ಒಬ್ಬರೇ ಇರುವದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ಒಂಟಿತನ ಖುಷಿಯಿಂದಲೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು .
ಈ ಜೀವನಕ್ಕೆ   ಈ ಎರಡು ಕಗ್ಗಗಳು ಸಾಕು ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗಿವೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ ಎರಡನೇ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಅಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗದು. 

ಭೈರಪ್ಪ : ದಸರಾ ಉದ್ಘಾಟನೆ

ನನ್ನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಓದಿಗೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿದವರು ಎಸ್ ಎಲ್ ಭೈರಪ್ಪ ಅವ್ರು. ಅವರು ದಸರಾ ಉದ್ಘಾಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಗೆ ಈ ಬ್ಲಾಗ್. ಅವರ ಗ್ರಹಣ, ನಾಯಿ ನೆರಳು, ಆವರಣ, ನಾನೇಕೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಓದಿದ್ದೇನೆ. ಗೃಹಭಂಗ ಓದುತ್ತಿದ್ದೇನೆ . ಪರ್ವ ಸ್ವಲ್ಪ ಓದಿ, ಈಗ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ತೆಗೆದು ಇಟ್ಟು, ಗೃಹಭಂಗ ಸುರು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಎಸ್  ಎಲ್ ಭೈರಪ್ಪ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಲೇಖಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. 'ಗ್ರಹಣ' ನಾನು ಓದಿದ ಭೈರಪ್ಪ ಅವರ ಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕ. ಅದೇ ನನ್ನನ್ನು ಭೈರಪ್ಪ ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿಯನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಓದು ಮುಂದುವರೆಯಿತು. 'ಆವರಣ' ಓದಿದೆ(50  ಮುದ್ರಣಗಳ ಕಂಡ ಪುಸ್ತಕ), ಇನ್ನು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಏಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಇವರಿಗೆ ಅಂತ ಹಲವು ಸಲ ಅನ್ನಿಸಿದೆ. ಆದ್ರೆ ಸ್ನೇಹಿತ 'ಜಾಮೂನು' ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು, "ಬಿಡಿ ಸರ್, ಜ್ಞಾನಪೀಠಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡವರು ಅವ್ರು " ಅಂತ. ಮುಂದೆ ಹೇಳಲು ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡವನಿಗೆ ಅವರ ಭೇಟಿ ಆಗಬೇಕು ಅನ್ನೋ ದೊಡ್ಡ ಬಯಕೆ ಇತ್ತು. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಅವರ ಹುಟ್ಟೂರಾದ ಸಂತೇಶಿವರದಲ್ಲಿ 'ಗೌರಮ್ಮ (ಅವರ ತಾಯಿ) ಸ್ಮಾರಕ ಟ್ರಸ್ಟ್' ವತಿಯಿಂದ ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ದಿನ 'ಯುವ ಬರಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದ ' ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ವೀಕ್ಷಕರಾಗಿ ಮೊದಲೇ ಬುಕ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಸ್ನೇಹಿತ ಜಾಮೂನು ಅವರ ಜೊತೆ ಹೋದೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕುಗ್ರಾಮ ಅದು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಸಹಯೋಗದಲ್ಲಿ 'ಭೈರಪ್ಪ ಅವರ ಜೊತೆ ನಾವು, ನೀವು' ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿಡಿಯೋ(ಅದರ ಲಿಂಕ್ https://www.youtube.com/watch?v=tkZqxzQcsio&t=5s ) ನೋಡಿದ್ದೇ, ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ , ಊರಿನ ಬಗ್ಗೆ  ತುಂಬಾ ವಿವರಣೆಗಳು ನೀಡ್ದಿದರು. ಆ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ತಾವು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಜಾಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ರಂಗನಾಥ ಸ್ವಾಮಿ ಬಗ್ಗೆ , ತಮ್ಮ ಮಾವನಿಗೆ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿ ಸಾಯಲಿ ಅಂತ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಸಂಗತಿ ಬಗ್ಗೆ ಸಹ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಕುತೂಹಲ ತಡಿಯಲಾರದೆ ಜಾಮೂನು'ಗೆ ಇನ್ನು ಸಂತೇಶಿವರದ ಊರಿಗೆ ತಿರುಗಿಕೊಳುವ  ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ  ಬರುವವರಿಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಹಾಕಿದ್ದ ಟೆಂಟ್ ಹತ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಬೆಟ್ಟದ ರಂಗನಾಥ ಸ್ವಾಮಿ ಕಡೆಗೆ ಗಾಡಿ ಹೊಡೆಯಲು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅವರು ಸುತ್ತಿದ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಾದ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಲಿ ಅನ್ನ್ನೋದೇ ನನ್ನ ಬಯಕೆ ಆಗಿತ್ತು, ಅದು ಪುಣ್ಯದ ಕೆಲಸ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿ ಆರಾಧನೆ ಅಂದುಕೊಂಡರೆ ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು ,ಅಭಿಮಾನ ಅಂದ್ರೆ ಸರಿ. ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿಂದ ಕಾಣುವ ಆ ಹಸಿರು ನೋಟ , ಆಹಾ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪರಮಾನಂದ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸೀದಾ ಹೊರಟು, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಯುವ ಅವರ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತೆವು. ಮೊದಲು ಎಲ್ಲರಿಗು ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಬರಲು ತಿಳಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಗಿನ ಉಪಹಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಗಿತ್ತು. ಭೈರಪ್ಪ ಅವ್ರು ಅಲ್ಲೇ ಕುರ್ಚಿ ಮೇಲೆ ಕುಂತು, ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಸ್ನೇಹಿತ ಮೊದಲು ಹೋದವರೇ ಅವರ ಕಾಲು ಮುಟ್ಟಿ  ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದೆವು, ದೊಡ್ಡವರ ಕಂಡಾಗ ಕಾಲು ಮುಟ್ಟಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವದು ಸಂಸ್ಕಾರ ಸಹ ಹೌದು  . ಅವರ ಕೈಗಳು ನಮ್ಮ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ತಲೆ ಧನ್ಯ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಕೂತು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡೆವು. ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿಯೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆದ್ರೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟದ ವರೆಗೆ ದೇಹ ತಡೀಬೇಕು  ಅನ್ಕೊಂಡು , ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರಿದೆವು. ಬಹಳ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ನಾವು ಸಹ ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿದ್ಯಮಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ  ಭಾಷೆ ಹಾಗು ಇತಿಹಾಸ ತಿರುಚುವಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದು, ಅವರು ಉತ್ತರ ಹೇಳಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಸಂಜೆ ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದ ನಾನು  ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ 'ನಾಯಿ ನೆರಳು ' ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ ತಗೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿ ಬಂದೆ. ರಾತ್ರಿ 8  ಗಂಟೆ ತನಕ ಅವರ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಕಾಯ್ದು, ಬಿಡದೆ ಅವರ ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ.ಅವರು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅಂಗಿ  ಇನ್ನು ಒಗೆದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿದರೆ ಖುಷಿ ಆಯಿತು. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಉದಾಹರಣೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪುಸ್ತಕದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಮರ್ಶೆ ಬರೆಯೋ ಯೋಗ್ಯತೆ ನನಗಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಅಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲೇ ಅವರ ಪುಸ್ತಕ ನೋಡಿದ್ರು ತಗೋಬೇಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಓದದೇ ಇರುವ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇನ್ನು ಸುಮಾರು ಹಾಗೆ ಇವೆ ನನ್ನ ಸಣ್ಣ ಬುಕ್ ರ್ಯಾಕ್  ಅಲ್ಲಿ. ಯಾರಿಗೋ ಪುಸ್ತಕ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡಬೇಕು ಅನ್ಸಿದ್ರು ಮೊದಲು ನೆನಪಾಗೋದು ಭೈರಪ್ಪ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳು. ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಣೇಶ್ ಅವರ ಹಾಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡ್ತಿದ್ದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹಲವು ಸಲ ಭೈರಪ್ಪ ಅವರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಂಥವರ ಪುಸ್ತಕ ಓದೋಕೆ ಕೊಡಿ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿ ಅಂತ ಹಲವು ಸಲ ಹೇಳಿದರು. ಸಾಹಿತ್ಯ ಓದುವದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ  ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸಾಧ್ಯ. ಒಳ್ಳೆಯದರ ಕಡೆಗೆ ಅವು ನಮ್ಮನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ ಅಂತ ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ ಸಹ. ನನ್ನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಓದು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಸುರು ಆಗಿದ್ದು, ಈಗ ಸಂಪೂರಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಟ್ವಿಟ್ಟರ್ ನಿಂದಾಗಿ, ಸಮಾನಮನಸ್ಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಭಿರುಚಿಯುಳ್ಳ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಿಕ್ಕಿರುವದು ಸಹ ನನ್ನ ಪುಣ್ಯವೇ. ಎಲ್ಲರೂ ಪುಸ್ತಕದ ಬೆಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡೋದು, ಒಳ್ಳೆ ಪುಸ್ತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋದು ಜೊತೆಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಶೇರ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋದು. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕಡೆಗಿನ ಒಲವು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳ್ಳೆ ದಾರಿಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ ಅನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಎರಡು  ಮಾತಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟದ ಲೇಖಕರು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಒಳ್ಳೆ ಅಂಶಗಳು ಎಲ್ಲರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯಕ. ಪುಸ್ತಕ ಓದುವದರಿಂದ ಸಿಗುವ ಒಳ್ಳೆ ಅಂಶಗಳು ಬೇರೆ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ಸಿಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆ ಸಹ ಆಗಿದೆ. ಏನೇ ಇರಲಿ, ಓದು ಮುಂದುವರೆಯಲಿ. ಒಳ್ಳೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಉಳಿಯಲಿ ಬೆಳೆಯಲಿ.  ಎಲ್ಲರಿಗು ಶುಭವಾಗಲಿ.

ಹಣದ ಸುಂದರಿ

ಹಣದ ಸುಂದರಿ 

===========

ಇವಳ್ಯಾರೋ  ಸುಂದರಿ 

ಹಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಖರೀದಿಸುವ ಹಂಬಲ 

ಋಣದಲ್ಲೇ ದಾಸನಂತೆ ಬದುಕೆನ್ನುವ ಚಪಲ.

ಬೇಕಾದಾಗ ಕರೆಯುವಳು ಅಂಬಾರಿ ಕೊಟ್ಟು,

ಭವ್ಯ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಬರಡು ಬದುಕು.

ಕುರುಡು ಕಾಂಚಾಣಿ ಇವಳು,

ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮಿನ ಹೆಮ್ಮಾರಿ,

ದುಡ್ಡಿನ ದುರಹಂಕಾರಿ.

ಹಗಲೆನ್ನಲಿಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿಯ ಪರಿವೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ದುಡಿದು ಬೆಂಡಾಗಿತ್ತು ಮೊಂಡಾಗಿತ್ತು ಬೆನ್ನು ಮೂಳೆ.

ತನ್ನ ಸುಖಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟಳಿ  ಸುಂದರಿ.  

ಹೋರಾಟದ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚೆ ಆಹಾರ ಇವಳಿಗೆ.

ಮುಗ್ಧತೆಯ ಮುಖವಾಡ ಹೊತ್ತ ಮಾರಿ ಹೆಣ್ಣಿವಳು.

ನನ್ನ ಗೆದ್ದೆನೆನ್ನುವ ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮಿನ ಹೆಮ್ಮಾರಿ,

ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾದರೂ ಬಣ್ಣ ನೀಡುವ ಹಮ್ಮಿರ ನಾನು.

ತನ್ನತನವನ್ನು ಮೂರು ಕಾಸಿಗೆ ಹರಾಜು ಹಾಕಿ,

ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ವಿಷ ಸರ್ಪವೆ,

ಮೂರು ದಿನದ ಸಂತಿ ಇದು,

ಬದುಕಲು ಬಿತ್ತಿ, ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊ,

ಎಲೆ ಮನು ಕುಲದ ಮೃಗವೆ,

ಹೆಣವಾಗಲು ಹಣವೇನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವೆಯಾ?.....

ನಿನ್ನವ್ವನಾಗೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕು,...

ನಿನ್ನವ್ವನಾಗೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕು,

ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮವೊಂದಿದ್ದರೆ

====================

ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದೆ ನಾ ಈ ಭೂಮಿಗೆ 

ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿ.

ನನ್ನ ಆ ಮೊದಲ ಕಿರುಚಾಟ 

ನನ್ನವ್ವನ ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸಿತ್ತು 

ಅದೆಷ್ಟೋ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೆಣೆದು 

ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳು ಒಡಲಲ್ಲಿ 

ಹೊತ್ತು ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿದಳು 

ನನ್ನ ಆಗಮನ ಅವಳ ಬಾಳಲ್ಲಿ 

ನೂರಾರು ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಸಿತ್ತು 

ಅನುದಿನವು ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ ದುಡಿದು 

ನನ್ನ ಬೇಕು ಬೇಡಗಳಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ನನ್ನವ್ವ 

ಅವ್ವಾ... ಯಾರವ್ವ ಕೊಟ್ಟರು ನಿಂಗಷ್ಟು

ಸ್ಪೂರ್ತಿ, ಸಹನೆ, ತಾಳ್ಮೆ...??

ನಾನೆಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವಂತನೋ ಆ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ

ನಿನ್ನಂಥ ಅವ್ವ ಯಾವ ಕೋಟಿಗೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ 

ನೀನೊಂದು ಅದ್ಭುತ.... ಅತಿ ಅದ್ಭುತ....

ನಿನ್ನ ಋಣಾನುಬಂಧಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ ನನ್ನವ್ವ.

ಅದು ತಿರಲು ನಿನ್ನವ್ವನಾಗೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕು ,

ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮವೊಂದಿದ್ದರೆ.......

ಹರಸವ್ವ ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನ 

ನೀ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲು...

ಸಂಜೆ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಘಳಿಗೆ

ಸಂಜೆ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಘಳಿಗೆ 

====================

"ಈ ಸಂಜೆ ಯಾಕಾಗಿದೆ ನೀನಿಲ್ಲದೆ, ಈ ಸಂಜೆ ಸಾಕಾಗಿದೆ " ಯಾರ್ರಿ ಬರೆದದ್ದು ಈ ಹಾಡು? ಸಜೆ ಅನ್ನೋ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸೊನ್ನೆ ಸೇರಿದರೆ ಆಗುವದೇ ಸುಂದರ ಸಂಜೆ. ಈ ಸಂಜೆಯನ್ನು ಯಾರ್ರೀ ಇಷ್ಟ ಪಡೋಲ್ಲ? ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಸಂಜೆಯಂತೂ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಸರಿ. ಪಾಪ, ಆ ಪ್ರೇಮಿ ವಿರಹ ವೇದನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಬಿಡಿ ಅಂತೀರಾ? ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ....

      ವಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಡೆ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ಅಂದ್ರೆ ಇವಿನಿಂಗ್ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಅದು  ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ವಾರದ ಎಲ್ಲ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಮರೆತು ದಿನಪೂರ್ತಿ ಹ್ಯಾಪಿ ಆಗಿರಲು ಸಂಡೆ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಖಮಯ ದಿನ. ಅದ್ಯಾವ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಇದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದನೋ ಅವನಿಗೆ ಕೋಟಿ ನಮನ. ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ 90% ಜನ ವಾರದಲ್ಲಿ 2 ಸಂಡೆಗಳ್ಯಾಕೆ ಇರಬಾರದು , ಮಂಡೇ ಯಾಕೆ ಬರುತ್ತೆ  ಅಂತ ಗೊಣಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ದಿನದ 24 ಗಂಟೆಗಳಿದೆಯಲ್ಲ ಅದ್ರಲ್ಲಿ 5PM to 8PM ಬಹಳಾನೇ ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟ್. ಗಂಡ, ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರ್ಕೊಂಡು ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗುವದು ಒಂದು ಗುಂಪಾದ್ರೆ, ಇಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗುವ ಮುದುಕರ ಗುಂಪೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಸೊಸೆಯರ ಗೋಳು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬೈಯ್ಯುವ ಅತ್ತೆಯರ ಗುಂಪು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ . ಅದ್ಯಾವುದೋ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಗಾರ್ಡನ್ ನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಆಟದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದರೆ,  ಪಡ್ಡೆ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಇದು "Peak Period of the Day" 

     ಆಹಾ! ಹೀಗೆ ನೆನೆಸುತ್ತ ಹೋದರೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗದಷ್ಟು. ಸೂರ್ಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವೆಲ್ಲ ಬಿಸಿಯಾಗಿ, ತಂಪಾಗಲು ತಾಯಿ ಮಡಿಲು ಸೇರುವ ಸಮಯ, ತಂಗಾಳಿ ಮೈ ಸೋಕುವ ಸಮಯ, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಗೂಡು ಸೇರುವ ಸಮಯ, ಕೆಲಸಗಾರರು, ರೈತರು ಮನೆ ಸೇರುವ ಈ ಅದ್ಭುತ ಸಮಯವೇ ಸಂಜೆ. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತು , ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕಪ್ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು, ಸೈಲೆಂಟಾಗಿರೋ ಹಾಡು ಹಾಕಿ, earphone ಕಿವಿಗೆ ತುರುಕಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು. ಮಿಕ್ಕ ಜಗತ್ತು ಅಗೋಚರ. ಯಾವದೋ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತೇವೆ. ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೈ ಸೋಕಿಸಿ ನರ್ತಿಸುವ ಒಂದೊಂದು ಎಲೆಯು ಸಹ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ. ದಿನದ ಕಷ್ಟ , ಒತ್ತಡ ಮರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಇರುವ , ಸುಖ ಮೆಲುಕು ಹಾಕಲು ಇರುವ ಏಕೈಕ  ಘಳಿಗೆ. ನಿಮ್ಮ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಆನಂದಮಯ ಸಮಯ. ನಾನಂತು ಒಂದು ದಿನಾನೂ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಲ್ಲ. ಒಂದ್ ದಿನ ಕುಂತ್ ನೋಡಿ, ನಾಳೆಯಿಂದ ಹೇಳದೆ ಕೂಡ್ತಿರಾ. I Promise. ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಲ್ಲ ತಾನೇ? ಅನುಭವಿಸಿ ನೋಡಿ, ಅದರ ಮಜಾನೇ ಬೇರೆ. 

ಬರಿಗೈ ಫಕೀರ

     ನನಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದ ತಿರುಗುವ ಹುಚ್ಚು. ಆದ್ರೆ ತಿರುಗಾಡುವ ಚಟಕ್ಕೆ ಉತ್ಸಾಹ ಬಂದಿದ್ದು ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗ. ಕೈ ತುಂಬಾ ಸಂಬಳ, ವಾರಕ್ಕೆ ಎರಡು ದಿನ ರಜೆ. ಮತ್ತೇ ಇನ್ನೇನ್ ಬೇಕು ತಿರುಗೊಕೇ ಅಲ್ವಾ? ಆ ರಜೆ ಸಿಗುವ ಎರಡು ದಿನಗಳು ರೂಮಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದೇ ಅಪರೂಪ. ವಾರಪೂರ್ತೀ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ದುಡಿದವನಿಗೆ ಎರಡು ದಿನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೋಸ್ಕರ ಮೀಸಲು. ಮೊದಲೇ ನಾನು software ಕೂಲಿ. ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ, ಬಕೆಟ್ ಹಿಡಿಯುವರ ಕಾಟ, ತಲುಪದ ಗುರಿಗಳು, ಹೆಸರಿಗೆ  ಅಸ್ಟೆ ಸಿಗುವ ಹೈಕ್ಗಳು, ಮರೀಚಿಕೆ ಹಾಗಿರುವ on-site ಅವಕಾಶಗಳು ಹೀಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ IT ಯಲ್ಲಿ ಮಾಮೂಲು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ managerಗಳ ಕಾಟ ತಡಿಯೊಕೇ ಆಗಲ್ಲ. IT ಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಲಿಖಿತ ಗಾದೆ ಇದೇ "ಜನ ಕಂಪೆನಿ ಬಿಡಲ್ಲ, manager ಬಿಡ್ತಾರೆ" ಅಂತ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರ ಮಂದಿ ವಾರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಬಿಟ್ಟು ಓಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಎಲ್ಲರೊಳಗೆ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದೆ.
     ಇನ್ನು ಟ್ರಿಪ್ ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗೋಕೆ ಕಷ್ಟ. ಆದ್ರೆ ಯಾರು ಸಿಗದಿದ್ರೇ ಎನ್ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗುತ್ತೆ, ನಾನ್ ಮಾತ್ರ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಮಿಸ್ ಮಾಡಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಏಕಾಂಗಿ ಪಯಣಗಳು ಬಹಳ ಅಯಿತು. ನಾನು ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬೊನೇ ಹೊರಟರೆ, ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ಗಳು ನಕ್ಕಿದ್ದು ಬಹಳ. ನಗೊರು ನಗ್ಲೀ, ಅಂತ ಹೆಗಲಿಗೆ ಬ್ಯಾಗ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸಿಕ್ಕ ಬಸ್ ಹತ್ತೀ ಹೊರಟಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಥೇಟ್ ಬರಿಗೈ ಫಕೀರನ ತರ. ಇನ್ನು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ ಆಗೋ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಮಣ್ಯ. ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊರಡಲು ಮನಸ್ಸೇ ಬರಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ, ಬೆಂಗಳೂರು ನಂಗೆ "ಬಿಟ್ಟೇನೇಂದರು ಬಿಡದಿ ಮಾಯೆ". ಅನಿವಾರ್ಯ, ಹೋಗಲೇ ಬೇಕು. ದೇವರ ಆಶಿರ್ವಾದ ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ. ನಂಬಿದವರ ಯಾವತ್ತು ಕೈ ಬಿಡಲ್ಲ ದೇವರು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಬರೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಬೆಂಗಳೂರು ಕಡೆಗ ಹೊರಡುವ, ಸಂಜೆ ಬಸ್ ಟೈಂ ಅಯಿತು ಅಂತ ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರು.